Alışkanlık edinmenin zor olması bir karakter kusuru değil, beynin çalışma biçiminin doğrudan sonucudur. Yeni bir davranış henüz otomatik değilken beyin onu her seferinde bilinçli olarak, enerji harcayarak yürütür. Bu çaba yorucudur; oysa yerleşmiş alışkanlıklar neredeyse hiç enerji istemez. İşte bu geçiş döneminin ta kendisi zor kısımdır.
Alışkanlıklar bir döngü üzerinden işler: bir ipucu davranışı tetikler, davranış yapılır ve bir ödül döngüyü pekiştirir. Yeni bir alışkanlıkta bu üç parça henüz birbirine bağlanmamıştır — ipucu belirsizdir, ödül gecikmelidir ya da hissedilmez. Örneğin spora gitmenin faydası haftalar sonra görünürken, kanepede kalmanın ödülü anında gelir. Beyin anlık ödülü tercih edecek şekilde tasarlandığından, uzun vadeli alışkanlıklar doğal bir dezavantajla başlar.
İkinci zorluk motivasyonun güvenilmez olmasıdır. Motivasyon bir duygudur ve duygular dalgalanır; yalnızca ona bel bağlarsan ilk düşük enerjili günde davranış çöker. Bu yüzden alışkanlık uzmanları motivasyondan çok sistem ve çevre tasarımına vurgu yapar — davranışı yapmayı kolaylaştıran, atlamayı zorlaştıran düzenlemeler.
Üçüncüsü, çoğu insan yanlış beklentiyle başlar: alışkanlığın hızlı ve pürüzsüz oturacağını sanır. Otomatikleşme haftalar sürebilir ve bu sürede aksamalar normaldir; ama insanlar ilk sürçmeyi başarısızlık sanıp bırakır.
Zinciri Kırma bu doğal zorlukları hafifletmek için tasarlandı. Alışkanlığı küçük ve net tutmanı sağlar, ilerlemeni görünür bir zincirle somut bir ödüle çevirir ve en önemlisi kaçırılan günü affeder: pas ve onarım haklarıyla zorlu geçiş döneminde vazgeçmeni engeller. Zorluk gerçektir, ama utandırıcı değildir; doğru sistemle beynin bu zorluğu senin lehine çevirmesine yardım edebilirsin.