İlk neden hırstır. İnsanlar günde bir saat spor ya da her gün otuz sayfa okumak gibi büyük hedeflerle başlar; bu, ilk motivasyon dalgası geçtiğinde sürdürülemez hale gelir. Küçük, gülünç derecede kolay bir sürüm neredeyse her zaman daha uzun yaşar.
İkinci neden ipucu eksikliğidir. İyi niyet bir davranışı tetiklemez; onu mevcut bir rutine ya da sabit bir saate bağlayan somut bir işaret tetikler. Hatırlatıcı ya da çapa olmadan yeni davranış zihinden kayıp gider.
Üçüncü neden hepsi ya da hiç düşüncesidir. Tek bir kaçırılan gün insanı serinin bittiğine, o yüzden vazgeçmeye ikna eder. Oysa asıl zarar veren kaçırılan gün değil, onu takip eden ikinci kaçırılan gündür — tek bir sürçme istatistiksel olarak önemsizdir.
Dördüncü neden görünürlük eksikliğidir. Takip edilmeyen bir alışkanlık kolayca unutulur; ilerlemeni göremediğinde onu koruma dürtün de kaybolur.
Zinciri Kırma bu dört tuzağı doğrudan hedefler. Görevler küçük ve tek dokunuşla tamamlanacak biçimde tasarlanır, her göreve hatırlatıcı (ipucu) bağlanır, büyüyen zincir ilerlemeni görünür kılar ve en önemlisi hepsi ya da hiç mantığını kırar: bir günü kaçırdığında zinciri sıfırlamak yerine pas ve onarım haklarıyla devam edersin. Böylece tek bir kötü gün, aylarca süren emeği silmez.