66 gün kuralı, araştırmacı Phillippa Lally ve University College London'daki ekibinin bir çalışmasından gelir. Katılımcılar yaklaşık on iki hafta boyunca yeni bir günlük davranış seçip her gün ne kadar otomatik hissettiklerini bildirdiler. Bir eylemin düşünmeden, çabasızca yapılabilir hale gelmesi — yani otomatikleşmesi — ortalama 66 gün sürdü. Ama en önemli ayrıntı ortalamada değil, aralıktadır: kişiye ve davranışın zorluğuna göre süre 18 günden 254 güne kadar uzadı. Yani birinin bir bardak su içmeyi alışkanlık haline getirmesi hızlı olurken, günlük koşuyu oturtmak aylar alabilir. Bu bulgunun 21 gün efsanesini nazikçe çürüttüğüne dikkat et: tek bir sihirli sayı yoktur, yalnızca sabır gerektiren geniş bir yelpaze vardır. Bir başka rahatlatıcı sonuç da şu: çalışmada arada bir günün kaçırılması uzun vadeli otomatikleşmeyi bozmadı — süreklilik önemliydi ama kusursuzluk şart değildi. Zinciri Kırma bu iki gerçeği doğrudan taşır: her tamamlanan günü görünür bir halkaya dönüştürerek 66 güne uzanan yolculuğu somut ve motive edici kılar; tek bir kaçırılan günün her şeyi bozmaması için de affedici tampon mekanizmalar sunar. Amaç, davranış gerçekten kökleşene kadar zinciri korumaktır.
66 Gün Kuralı
Bir davranışın otomatikleşmesinin ortalama yaklaşık 66 gün sürdüğünü gösteren bulgu; kişiye ve alışkanlığa göre 18 ile 254 gün arasında değişir.