Alışkanlık ve rutin çoğu zaman birbirinin yerine kullanılır, ama aralarında belirleyici bir fark vardır: otomatiklik. Alışkanlık, otomatikleşmiş tek bir davranıştır — bir işaretle tetiklenir ve neredeyse hiç bilinçli düşünmeden gerçekleşir, tıpkı uyanır uyanmaz telefona uzanmak gibi. Rutin ise sırayla yapmayı seçtiğiniz bilinçli bir eylemler dizisidir ve bilinçli kalır: esneme, duş ve günlük tutmadan oluşan bir sabah rutini, alışıldık olsa bile her seferinde niyet ister. Kısacası alışkanlıklar başınıza gelir; rutinleri ise siz yaparsınız. Bu ayrım önemlidir, çünkü çabanın nereye gerektiğini gösterir. Rutin hâlâ karar vermeye ve iradeye dayanır, bu yüzden yoğun ya da yorgun bir günde sessizce çökebilir. Alışkanlık ise bir kez oluştuğunda kendi kendine işler. Pratik yol, önce bir rutin kurmak, sonra onun tek tek adımlarını aynı bağlamda tutarlı tekrarla alışkanlığa dönüştürmektir. Zincir yöntemi tam da bunun için tasarlanmıştır: her gün aynı noktada aynı eylemi hatırlatıp her tamamlanışı bir halka olarak işaretleyerek Zinciri Kırma, hatırlamak zorunda olduğunuz bir rutini eninde sonunda kendini hatırlayan bir alışkanlığa çevirir.
Alışkanlık ve Rutin Farkı
Alışkanlık, işaretle tetiklenip otomatik işleyen tek bir davranıştır; rutin ise bilinçli olarak yapmayı seçtiğiniz kasıtlı bir eylemler dizisidir — alışkanlıklar başınıza gelir, rutinleri siz yaparsınız.