Bir ödül sistemi, bir alışkanlığın yerleşip yerleşmeyeceğini belirleyen ödülleri rastlantıya bırakmak yerine bilinçle düzenlemektir. Beyin, bir davranışı tamamlamanın ardından iyi bir his geldiğinde o davranışı pekiştirir; his gelmezse zamanla bırakır. Burada iki ayrım kritiktir. Birincisi içsel ile dışsal: içsel ödül eylemin kendisinden gelen tatmindir — koşu sonrası dinginlik, tamamlanmışlık duygusu; dışsal ödül ise dışarıdan eklenen bir şeydir — bir puan, bir rozet, bir işaret. İkincisi anlık ile gecikmeli: beyin anlık ödüle çok daha güçlü tepki verir, oysa çoğu iyi alışkanlığın gerçek getirisi (sağlık, ustalık) aylar sonra gelir. İşte alışkanlık kurmanın zorluğu buradadır. İyi bir ödül sistemi bu boşluğu kapatır: uzak faydayı, bugün hissedilen küçük ve anlık bir ödülle temsil eder. Zinciri Kırma bunu somutlaştırır. Her tamamlamayı görünür bir halkaya bağlayarak gecikmeli bir hedefe bugünden hissedilen anlık bir ödül ekler; büyüyen zincir, kaybetmek istemediğiniz elle tutulur bir ilerlemeye dönüşür. Zamanla dışsal ödül — zinciri uzatma tatmini — davranışın içsel hazzına yol açar ve alışkanlık kendi kendini besler.
Ödül Sistemi
Bir davranışın tekrar edilmeye değer olduğunu beyne öğreten ödülleri bilinçli tasarlama yaklaşımı — içsel ile dışsal, anlık ile gecikmeli ödüller arasındaki dengeyi kurma sanatı.