Öz kontrol, kısa vadeli bir istek ile uzun vadeli bir amaç çatıştığında amacın kazanmasını sağlayan zihinsel yetenektir: telefonu bırakıp çalışmak, tatlıyı geri çevirmek, yorgunken bile spora gitmek. Araştırmalar bunu bir kas gibi ele almanın işe yaradığını gösterir; gün içinde çok fazla karar ve direnç onu tüketir, bu yüzden akşama doğru daha kolay pes ederiz. Buradaki kritik içgörü şudur: yüksek öz kontrole sahip insanlar aslında gün boyu daha az direnir. İradeye güvenmek yerine, doğru davranışı düşünmeden yapılan bir rutine dönüştürerek çatışmayı en baştan ortadan kaldırırlar. Yani öz kontrolün en güçlü kullanımı, ona giderek daha az ihtiyaç duyacağınız sistemler kurmaktır. Alışkanlık tam da bunu yapar: bir davranış otomatikleştiğinde artık her seferinde kendinizle pazarlık etmeniz gerekmez. Zinciri Kırma bu mantık üzerine kuruludur. Bir davranışı her gün aynı bağlama demirleyip tamamlamayı görünür bir halkaya bağladığında, kararı iradeden alışkanlığa taşır. Zincir uzadıkça devam etmek irade değil, kimlik meselesi olur — ve öz kontrol, tükenmesi gereken bir kaynak olmaktan çıkar.
Öz Kontrol
Anlık dürtüleri, hazları ve tepkileri daha uzun vadeli bir hedef uğruna düzenleyebilme kapasitesi — sınırlı ve yorulabilen, ama alışkanlıklarla ihtiyaç duyulmadığı hale getirilebilen bir kaynak.